View RSS Feed

یک بغل هوای تازه

شتاب مکن

Rate this Entry



شتاب مکن

که ابر بر خانه ات ببارد

و عشق

در تکه ای نان گم شود

هرگز نتوان

آدمی را به خانه آورد

آدمی در سقوط کلمات

سقوط می کند

و هنگام که از زمین برخیزد

کلمات نارس را

به عابران تعارف می کند

آدمی را توانایی عشق نیست

در عشق می شکند و می میرد




Submit "شتاب مکن" to Digg Submit "شتاب مکن" to StumbleUpon Submit "شتاب مکن" to del.icio.us Submit "شتاب مکن" to Google

Categories
Uncategorized

Comments